سلام

هيچ مي دوني با امروز ميشه چند روز كه من تو رو نديدم؟

از روز اولم نتونستم ببينمت آخه وقتي به اين دنيا اومدم تو رفته بودي!

بهم گفتن تو و دوستات چه گلها كه نكاشتين.چه با صفا بودين(الانم هستين).شنيدم با سينه ات ايستادي جلوي دشمن.شنيدم سرب داغ فشنگ نشست تو سينت تا نكنه يه وقت اين دشمن يه مو از سر منو دوستام كم كنه.حقاً رسم مردونگيو بجا آوردي.بي رودربايستي بايد بگم كه ما قدر ندونستيم.يادمه گفته بودي بچه ها عاشقي يه بهونست برا رسيدن به مقصد..سالار اگه الان بودي ازت مي پرسيدم رسم عاشقي تو اين دنيا رو ميگي یا یه جا دیگه؟ آخه اگه دنيا رسم عاشقيو بلد بود كه تو رو از مانمي گرفت.

پسرخاله اون روزها هم مثل الان بود؟ فكر نكنم،مي بيني علممون زياد شده ولي انصاف و معرفتمون كم شده ،به كره ماه ميريم ولي تا اونور کوچه نمی ریم تا از حال همسايمون باخبرشيم

شنيدم روزهاي اول بعد رفتنت همه گفته بوديم هرگز فراموشت نخواهيم كرد اما حالا چي؟نكه فراموش شده باشي نه ، ولي همچين بعضي هامون دم از مملكت ميزنن كه انگار اونا الان جاي تو هستن انگار نه انگار اين خون تو و دوستات بود كه از كشور مواظبت كرد حالا به هواي اينكه مثلا تو يه نظرسنجي كسي تحويلشون نگرفته خودشونو طرفداراشون ميخوان زمين و زمانو بهم بدوزن.يعني خبرندارن دارن پا روي خون تو و دوستات ميذارن؟

خلاصه پسرخاله شهيدم روزگار بدجوري ، بد شده مرد مرداش تو و دوستات بودين كه الان پيش خدايي

پسرخاله عزيزم دعام كن و از خدا بخواه التهاب اين فاصلمون هرچه زودتركم بشه..

تو ميدوني دنياچقدر بزرگه؟اصلاكي تونسته همه دنيارو يكجا ببينه؟ازروزي كه يادمونه وقتي پابه اين دنياگذاشتيم دنيا همين چيزي برامون بوده كه تاحالاديدمش!بذاريه جورديگه برات بگم:

فكركن ما تو يه غار به دنيااومديم!از روز اول به هرطرف نگاه ميكنيم چهارتا ديوارو(جهت)مي بينيم كه البته يكي ازديوارها نورانيه ولي ما هنوزنه مي دونيم ونه مي تونيم بريم سمت اون(شايد)! تا همين جا فكركن دنيايي كه من و تو ميشناسيمش چقدر تنگ و تاريك و كوچيكه! ادامه بدم: اگه يه روز تصميم بگيريم از اون ديوار نوراني رد بشيم فكركن وقتي پامونو بيرون غار بذاريم چي ميبينيم! اصلاديگه معناي دنيابه كلي با اون منظره ها و فضاي بيرون غار كه ميبينيمشون عوض ميشه..

امابدنيست بهت بگم هركس ديوار نوراني خودشو داره كه بايد ازش عبور کنه ،مثلابرا يكي ديوار نوراني مال و ثروته برا يكي مقام و منسك ، يكي محبت ويكي عاشق بودن

منم مثل تو آرزو دارم ديوار نورانيم عشق باشه كه با عبور از اون به خدابرسم (اين بهتريه)

بماند شايدم آدمايي رو ديده باشي كه هنوزديوار نورانيشونو پيدا نكردن ياشايدم خودشونو با اون ديوارهاي سنگي مابقي سرگرم كردن

*************************************************************

منبع : وبلاگ خاطرات یک مهندس کامپیوتر